hra.jpg

Масните киселини што се ослободуваат во воздухот при готвењето може да придонесат за формирање облаци што ја ладат климата, велат научниците.

Молекулите на масните киселини сочинуваат околу 10% од ситните честички над Лондон, а таквите честички помагаат во формирањето облаци, пренесе Би-би-си.

Но истражувачите ја отфрлаат идејата дека мастите за готвење може да се користат како геоинженерска алатка за намалување на загревањето.

Наместо тоа, истражувањето е со цел да помогне во откривањето на улогата на мастите од пржењето врз климата.

Истражувачите веруваат дека масните молекули се организираат во комплексни 3Д-структури во атмосферските капки.

Овие аеросоли издржуваат подолго од нормалните и може да помогнат во формирањето облаци за кои експертите велат дека може да имаат ефект на ладење на климата.

Авторите велат дека студијата ќе фрли нова светлина врз долготрајната улога на аеросолите врз температурите.

Атмосферските аеросоли се една од областите на климатската наука што се во голема мера непознати.

Описот ги опфаќа ситните честички што може да бидат или цврсти или течни, почнувајќи од прашината на сахарската пустина преку саѓите до аеросолите формирани со хемиска реакција.

Тие може да имаат различни влијанија, но додека повеќето аеросоли ја рефлектираат сончевата светлина во вселената, еден дел ја апсорбираат.

За аеросолите и за облаците создадени од нив се вели дека рефлектираат околу една четвртина од сончевата енергија назад во вселената.

Истражувачите веќе извесно време знаат дека емисиите на молекулите на масни киселини од длабоките тави за пржење и шпоретите може да ги обложат аеросолните честички во атмосферата – но ова е првпат научниците да ја разгледуваат нивната улога внатре во капките.

Користејќи ултразвучна левитација за да одржи поединечни капки од саламура и олеинска киселина на одредена позиција, истражувачкиот тим успеал да постигне да лебдат, за да може да ги анализира со ласерски зраци и рендген-зраци.

Рендген-зраците се покажале клучни во откривањето на внатрешната структура.

„Откривме дека овие капки можат да ги формираат овие фази на самоорганизирање, што значи дека овие молекули можат да опстојат многу подолго во атмосферата“, вели водечкиот автор д-р Кристијан Пфранг од Универзитетот Рединг.

„Овие самоорганизирани структури се високовискозни, па наместо да имате капка вода имате нешто што се однесува многу повеќе како мед, па процесите во капката ќе се забават“, изјави тој за Би-би-си.

„Тие се отпорни на оксидација, така што опстојуваат подолго, па формирањето облаци ќе биде полесно“.

Научниците веруваат дека бројот на молекулите на масни киселини во воздухот е релативно висок, сочинувајќи околу 10% од ситните честички над Лондон, според истражување објавено минатата година.

Ова може да влијае врз бројот на облаците и количеството на топлината што ја рефлектираат назад во вселената.

„Ако сакате да воспоставите контролни мерки на емисиите за Мекдоналдс на пример, може да претпоставиме дека наместо два часа молекулите може да опстојат повеќе од еден ден“, вели д-р Пфранг.

„Тогаш овој воздушен пакет што доаѓа од Мекдоналдс ќе отпатува 10 пати подалеку, што е важно за локалното загадување на воздухот, но и за одредување на ефектот на облаците, што е најголемата непозната“.

 

Се случува над нашите глави

„Знаеме дека комплексните структури што ги видовме се формираат со слични молекули на масни киселини како сапунот во вода“, вели друг автор, д-р Адам Сквирис од Универзитетот во Бат.

„Таму, тие драматично влијаат врз тоа дали мешавината е облачна или проѕирна, цврста или течна, и колку ја апсорбира влагата од атмосферата во лабораторија.

„Идејата дека ова може да се случи и во воздухот над нашите глави е возбудлива и предизвикува да разбереме што навистина прават овие масти од пржењето за светот околу нас“.

Истражувачите велат дека сегашните големи атмосферски модели воопшто не ја земаат предвид улогата на 3Д-структурите во аеросолите, вели истражувачкиот тим.

Но тие ја отфрлаат од идејата дека мастите од готвењето некако може да се користат како форма на геоинженеринг за да се ограничат влијанијата на глобалното загревање.

Многу поважно, велат тие, е да се соберат молекули од атмосферата и да се донесат на понатамошно проучување.

„Ако навистина има влијание, најверојатно тоа ќе биде ладење“, вели д-р Пфранг.

„И неопходно е итно понатамошно истражување на степенот на ладењето“.

Студијата е објавена во списанието Нејчр комјуникејшнс.

Што мислиш ти?
  • Ви се допаѓа оваа вест? Препорачајте ја на Вашите пријателите преку следниве сервиси:
  • Mail