Сала Симука, писателка од Финска: Луѓето кои читаат книги се луѓе кои размислуваат за нештата!

simka.jpg

Најпознатата современа финска писателка Сала Симука (Salla Simukka), авторка на бестселерите за млади „Црвена како крв“, „Бела како снег“ и „Црна како абонос“ за прв пат дојде во Македонија на Саемот на книга во Скопје. Разговравме за нејзините психолошки, крими трилери во кои главниот лик – младата тинејџерка Лумики Андерсон, без да сака, запаѓа во безброј драматични и опасни ситуации кои сведочат за урбаната и забрзана динамика на живеење во нашето време. Вели дека инспирација црпела и од бајките за Снежана, според кои ги дала насловите на книгите. Делата на Сала Симука се преведени во 52 држави во светот и се светски бестселер што сведочи дека добрата книга не познава граници, мали и големи јазици или држави…

 За прв пат сте во Македонија. Овие неколку дена колку што престојувате во земјава може ли да ни кажете какви Ви се впечатоците? Ви се допаѓа ли?

-Синока пристигнав во Скопје, не сум долго време овде, но од она што можев да го видам досега ми изгледа прекрасно. Времето е убаво,сончево, луѓето се пријателски расположени, непосредни…Утре ќе имам повеќе слободно време, па уште сега се радувам на прошетките.

Пред да дојдете читавте ли нешто за Македонија? Што Ве привлече од податоците кои можат да се најдат на интернет? Ви изгледаше ли привлечна?

-Пред да дојдам во Македонија, морам да признам дека не знаев многу за вашата земја. Но, се разбира, читав за вашата историја, за различните луѓе кои живееле на овие простори, но и кои живеат сега. За владетелите, кралевите…и се разбира се запознав за вашиот проблем со името со Грција. Секогаш сум се интересирала за историјата, како таа ги создала градовите, што кажуваат градбите за градовите итн. Овде има многу историја.

Саемите на книга се одлично место за еден писател да се сретне со своите читатели. Какво е чувството кога се соочувате со нив? Зборувате ли за главните ликови, за делото? Имало ли случаи кои читателите имаат сугестии во врска со книгата?

-Обично читателите не ми кажуваат што сакаат да пишувам, бидејќи се среќни со книгите онакви какви што сум ги напишала. И тоа е добро. Мислам дека е многу важно и интересно за еден писател да се среќава со своите читатели бидејќи кога пишувам книга јас сум сосема сама со книгата и приказната е само за мене. Но, кога книгата ќе се објави таа повеќе не е за мене, туку за читателите и сметам дека секој читател ја чита книгата на свој начин, со сопственото искуство, чувства…Така што книгата не е само една книга, туку таа е онолку книги колку што има читатели. Мислам дека тоа е многу убаво да се слушне. Дека толку мнпгу различни читатели и секој со сопствен сензибилитет ја читале книгата. Всушнот овде не станува збор за мене, туку за читателите. За читателот и за книгата и за магијата која се случува меѓу нив. Мислам дека е прекрасно да се биде дел од сето тоа.

На кои други Саеми за книга сте учествувале? Какви се Вашите искуства?

-Да, сум посетила многу Саеми на книга низ целиот свет. Минатата година бев во Банкок, Мексико и многу Саеми низ Европа. Ги сакам саемите на книга бидејќи тоа се места каде луѓето кои сакаат книги се сретнуваат и разговараат, си препорачуваат книги едни на други…И најпосле, тоа е место каде сите се заинтересирани за читање.И тоа е прекрасно чувство.

Повеќе на Република.мк

Што мислиш ти?
  • Ви се допаѓа оваа вест? Препорачајте ја на Вашите пријателите преку следниве сервиси:
  • Mail